ترجمه آیه 282 سوره بقره.

ترجمه آیه 282 سوره بقره.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُواْ شَهِيدَيْنِ من رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاء أَن تَضِلَّ إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ تَسْأَمُوْاْ أَن تَكْتُبُوْهُ صَغِيرًا أَو كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلاَّ تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

        اي كساني كه ايمان آورده ايد هنگامي كه به يكديگر(براي معامله قرضي،رهني و اقساطي)تا مدت معين وامي داديد،آن را بنويسيد و بايد نويسنده از روي عدالت(سند و قرارداد را)در ميان شما بنويسد و كسي كه توانايي نوشتن دارد نبايد از نوشتن(سند و قرارداد)خود داري كند همانگونه كه خداوند نوشتن را به او آموخته است پس بايد(به خاطر اين موهبت الهي سند و قرارداد را)بنويسد و آن كسي كه حق بر عهده اوست(،مانند بدهكار و مديون)بايد املاء كند(و بگويد تا بر طبق گفته او يادداشت شود)و(هنگام نوشتن سند و قرارداد)از(عذاب و كيفر)خداوند كه پروردگار اوست بترسد و(از آنچه مقرر شده است)چيزي نكاهد(و چيزي نيافزايد)و اگر كسي كه حق بر ذمه اوست(،مانند مديون و بدهكار)سفيه يا(از نظر عقل)ضعيف(و كم خرد)است يا(آنكه به دليل لال بودن)توانايي(بيان و)املاء(سند و قرارداد)را ندارد بايد ولي او(از طرف او)با رعايت عدالت(و بي كم و كاست)املاء كند و(در هنگام عقد قرارداد)دو نفر از مردان(عادل)خود را(براي سند و قرارداد)شاهد بگيرد و اگر دو نفر مرد نبودند يك نفر مرد و دو نفر زن از كساني كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند(را براي گواهي دادن)انتخاب كنيد(اين دو نفر زن با هم به عنوان شاهد قرار گيرند)تا اگر يك نفر از آنها فراموش كند ديگري به او يادآوري نمايد و شهود نبايد در هنگامي كه آنها را(براي گواهي دادن و اداء شهادت)دعوت مي كنند خودداري نمايند و در نوشتن(بدهي ها)كوچك و بزرگ مدت دار مسامحه(و سستي)نكنيد(هر چه باشند آنها را بنويسيد كه)اين در پيشگاه خداوند به عدالت نزديكتر و براي(اقامه)شهادت(كه در آن خطا و فراموشي رخ ندهد)محكم تر و براي جلوگيري از ترديد(شك،نزاع و كشمكش)بهتر مي باشد مگر اينكه معامله(به صورت)نقدي باشد كه بين خود دست به دست مي كنيد كه(در اين صورت)گناهي براي شما نيست كه(سند و قرارداد را)ننويسيد ولي هنگاميكه خريد و فروش(نقدي)انجام مي دهيد(باز هم)شاهد بگيريد و نبايد به نويسنده و شاهد(سند و قرارداد به دليل بيان حق،زيان و)ضرري برسد(و يا تحت فشار قرار بگيرند)و اگر چنين كنيد نافرماني خداوند كرده ايد از(مخالفت با اوامر و نواهي)خداوند بترسيد و خداوند(بدين گونه آنچه نياز و مصلحت امور دنيا و آخرت است را)به شما تعليم مي دهد و خداوند به همه چيز داناست. 


 

اوقات شرعی

آمار بازدیدکنندگان

پیام برای نویسنده سایت